Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

October 18 2017

tak-niewiele
Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. [...] Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy.
— Jakub Żulczyk - O lęku
7950 30c9 500
Reposted fromsadnessdove sadnessdove viagabunia gabunia

October 17 2017

tak-niewiele
Byłam otępiała i skoncentrowana na przeżyciu. Przekroczyłam już pewną granicę. Granicę szoku. Po niej powstaje coś w rodzaju odporności. Dalej już się nie reaguje. Zostaje otępienie i przyzwyczajenie. Człowiek się przystosowuje.
Reposted frommyfuckingreality myfuckingreality viakhal khal
6233 2356 500
Reposted fromhawke hawke viajointskurwysyn jointskurwysyn

October 15 2017

tak-niewiele
Spotkałam go dzisiaj. Po ośmiu miesiącach zobaczyłam go zupełnym przypadkiem.
To w sumie takie śmieszne, że pewnych osób po prostu przestajemy się spodziewać, uważamy, że skoro wykreśliliśmy je z życia to one nie istnieją. 
Byłam przekonana, że to nie Ty, że są setki podobnie wyglądających chłopaków, nawet przez myśl mi nie przeszło...
Byłeś tam z Nią. Nawet nie myślałam o tym, że może być w Twoim świecie jakaś Ona. Twój świat nie był już moim więc po co zaprzątać sobie tym głowę?
Trzymałeś ją za rękę. Ciekawe jak trzyma Ci się ją za rękę? 
Ukłuło mnie w sercu, zaczęłam się cała trząść tak jakbym właśnie spadała w ogromną przepaść, a ciąg powietrza w który uderzałam całą masą odbierał mi szansę na swobodny oddech...
Ale dlaczego? Dlaczego?
Przecież Cię nie kocham i prawdopodobnie nie kochałam Cię nigdy, ciągle uważam, że po prostu się do Ciebie przyzwyczaiłam, było mi wygodnie a później i tak z tego zrezygnowałam. Podjęłam własną świadomą decyzję, że odchodzę.
Dlaczego więc zrobiło mi się tak bardzo przykro? Dlaczego przez chwilę czułam, że pękłoby mi serce gdyby ta chwila trwała jeszcze 30 sekund?
Chyba z zazdrości. Z zazdrości, ale nie o nią. Z zazdrości nawet nie o Ciebie, bo pamiętam, że nasze ostatnie wspólne tygodnie były dla mnie jak droga przez mękę. 
Poczułam się zazdrosna, że w ciągu 8 miesięcy potrafiłeś ułożyć sobie na nowo życie. 
Ty - niedojrzały chłopiec, na nowej drodze życia...
Ja wciąż na starej i o to właśnie byłam zazdrosna.
Twoja niesamotność ukuła moją samotność najostrzejszym kolcem na świecie.
...
(Ciekawe czy Ty też mnie tam widziałeś?)
— 15.10.2017 g.17:21
Reposted bybeliveinme beliveinme

October 14 2017

tak-niewiele
3290 c8ee 500
J. Borszewicz
Reposted fromwishyouwerehere wishyouwerehere viakhal khal

October 13 2017

tak-niewiele
Nie lek­ce­ważmy tęskno­ty. Czy nie to w nas jest naj­silniej­sze? Os­ta­tecznie co ze wszys­tkiego zos­ta­je, to tyl­ko tęskno­ta (i zmęczenie).
— Sławomir Mrożek

October 12 2017

tak-niewiele
3590 ab02 500
Reposted bynotyourstrawberryGagglewhatyouwantseebeliveinmeblackheartgirlWaszmasterniezwyyklaover-landniskowooversensitiveunnidiviAdalbert67pseudooptymistkapartyhardorgtfoinerteamelinowaMasheslowonaniedziele

October 09 2017

tak-niewiele
7360 b546
Reposted fromdivi divi viakeeplooking keeplooking

October 05 2017

Ty piszesz, zdecydowałeś się pozostać samotnikiem.(…)i teraz dobrze rozumiem dlaczego całe życie starasz się być samotnikiem, nie chcesz nikogo ranić, to piękne i szlachetne, ale Ty od środka znikasz, Twoja wrażliwość,ciepło i miłość…. To wszystko marnuje się najzwyczajniej
w świecie.
— Piotr Tokarz - Nocne rozmowy (via please–take–me)

October 03 2017

tak-niewiele
Wydaje mi się, że strasznie od wszystkiego uciekam. Chciałabym być gdzie indziej, gdzieś w obcym miejscu,  gdzie nie będę musiała myśleć o niczym, gdzieś gdzie będzie padał na mnie deszcz, gdzie po prostu będę i moje bycie ograniczy się do samej obecności, niczego poza tym.
— wieczorne przemyślenia o sobie samej.
Reposted bynomorelieshavingdreamsadmiracjagittaara
tak-niewiele
9429 d65c 500
Reposted fromduvet duvet viaanorexianervosa anorexianervosa

September 29 2017

tak-niewiele
Teraz tego nie widzisz, ale ten czas, to, co jest teraz, będzie jedną z najważniejszych lekcji w Twoim życiu. Nawet jeśli czasami będzie bardzo źle, nie będziesz chciała jeść, wstawać i myć się to nadejdzie dzień, kiedy zrozumiesz, że przetrwałaś to wszystko. Przetrwałaś silniejsza, niż kiedykolwiek wcześniej. Masz w sobie moc, o której nawet nie miałaś pojęcia.
Reposted fromwaflova waflova via2708 2708
tak-niewiele
W życiu jest tak, że czasami musisz się zderzyć ze ścianą. Musisz nabić sobie potwornego guza. I wtedy ktoś, prawdopodobnie, jebnie cię jeszcze prosto w brzuch. Wówczas sobie przypomnisz, jak fantastycznie jest mieć płuca. Jak cudowny jest każdy bezproblemowy oddech. Jak cudowny jest krzyk.
A później? Później musisz wstać, oprzytomnieć i rozwalić tę ścianę, albo ją obejść.
Wstań, więc. Ja próbuję.
— Piotr C. POKOLENIE IKEA
Reposted frompanikea panikea viatobecontinued tobecontinued
tak-niewiele

September 27 2017

tak-niewiele
W niej było za dużo smutku, zbyt wiele westchnień i powiedzeń, że niestety ale tak wyszło.
— znalezione.
Reposted fromMsChocolate MsChocolate via2708 2708
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl